Buxtehude

„Membra Jesu nostri patientis sanctissima” („Najświętsze członki naszego cierpiącego Jezusa”) to cykl 7 krótkich kantat, skomponowanych przez Dietricha Buxtehudego w 1680 r. Trwający ok. 1 godziny utwór uznawany jest za pierwsze luterańskie oratorium muzyczne. Tekst opiera się na średniowiecznym hymnie „Salve mundi salutare”, opisującym mękę Chrystusa. Siedem części dzieła odpowiada siedmiu ranom Ukrzyżowanego: stopom, kolanom, dłoniom, bokowi, piersiom, sercu i głowie. Każdą z części rozpoczyna i kończy krótka sinfonia (część instrumentalna) oraz chór z tekstami biblijnymi, odwołującymi się do ran Chrystusa. Kolejne zwrotki hymnu „Salve mundi salutare” wykonywane są prze piątkę solistów.

Wykonawcy: Dagmara Barna (sopran), Joanna Lalek (sopran), Karolina Kuklińska (mezzosopran), Przemysław Borys (tenor), Maciej Falkiewicz (bas).

Zespół Gradus ad Parnassum pod kierunkiem Krzysztofa Garstki – klawesyn
Michał Piotrowski, Joanna Gręziak – skrzypce
Maria Ślipska – wiolonczela
Anna Kowalska – teorba
Krzysztof Garstka – klawesyn
Barbara Świderska – pozytyw
Chór Kameralny Collegium Musicum Uniwersytetu Warszawskiego

Andrzej Borzym – dyrygent

11050766_10152588240145947_794920692861235662_n